Viral στα ελληνικά social media: 4 μαθήματα

A Julia set, a fractal related to the Mandelbr...

A Julia set, a fractal related to the Mandelbrot set (Photo credit: Wikipedia)

Μια απο τις ενίοτε απαραίτητες υπηρεσίες που  έχει νόημα στo digital marketing είναι και η παρακολούθηση των social media για λογαριασμό εταιρειών. Αυτό σημαίνει την καταγραφή των αναφορών του εν λόγω brand – αλλά και των άμεσων ανταγωνιστών του – καθώς και σε ποια συγκεκριμένα μέσα εμφανίζονται αυτές οι αναφορές.

Εφόσον καταγραφούν τα βασικά αυτά στοιχεία μπορεί μετά να αναδειχθεί επιπλέον χρήσιμη πληροφορία όπως πχ ποιοι είναι οι πιο σημαντικοί χρήστες των social media για το brand (influencers/advocates), σε ποια μέσα το brand έχει καλή παρουσία και σε ποια όχι, μπορεί να ποσοτικοποιηθεί η προώθηση του brand και να παρακολουθείται η απόδοση των διάφορων δράσεων με το χρόνο, να διαπιστώνονται και να μετριάζονται ή αποφεύγονται επικοινωνιακές κρίσεις κλπ. Όλα αυτά τα εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τους ανταγωνιστές (στο βαθμό που είναι δημόσια) και έτσι να προκύψει μια ολοκληρωμένη εικόνα του επιχειρηματικού τοπίου στο οποίο δρα το κάθε brand.

Εκτός όμως από αυτά τα πολύ χρήσιμα για τον εκάστοτε πελάτη, υπάρχει και ένα άλλο σημαντικό όφελος για εμάς που παρακολουθούμε από κοντά το πως δουλεύει το διαδίκτυο – και μάλιστα το ελληνικό – εκ των έσω. Και η εικόνα που βλέπουμε είναι συχνά πολύ διαφορετική από ότι θα περίμενε κανείς. Συγκεκριμένα αν προσπαθήσει να βρει κανείς τι είναι αυτό που κάνει ένα μήνυμα να μοιραστεί και να ξαναμοιραστεί συστηματικά, τότε σχετικά εύκολα προκύπτουν τα παρακάτω συμπεράσματα.

Να μη γνωρίζει η (άκρο)δεξιά

Από τα πιο εντυπωσιακά και εμφανή spikes στις αναφορές που έχουμε δει είναι όταν για κάποιο λόγο ένα brand αναφέρεται σε συνδυασμό με ένα θέμα που ενδιαφέρει άτομα με ακροδεξιές πεποιθήσεις. Για κάποιο λόγο, όποτε βλέπουμε κάτι τέτοιο ακολουθήσει άκρατη επαναπροώθηση (βλ. copy-paste) του εν λόγω μηνύματος χωρίς πολλά πολλά. Ενίοτε μάλιστα αυτό περνάει και στην αντίθετη όχθη και επανοπροωθείται και απο εκεί!

Είναι περιττό να πει κανείς ότι γενικά είναι μάλλοναρνητική η επίπτωση στο brand καθώς και ότι οποιαδήποτε προσπάθεια καθοδήγησης ή βελτίωσης του μηνύματος ή απλά συμμετοχή στην ‘κουβέντα’ πρέπει να γίνει με πολύ προσοχή…

Απλο(ϊκό) σημαίνει δημοφιλές

Έξυπνα μηνύματα, βίντεο, εικόνες κλπ μπορούν να φτιαχτούν ή να βρεθούν στο διαδίκτυο από ένα brand – ή οσούς δουλεύουν για αυτό. Ατέλειωτη ανάλυση μπορεί να γίνει για το τι θα αρέσει και τι όχι καθώς και σε τι θα υπάρξει ανταπόκριση από το κοινό και σε τι όχι. Τελικά όμως τίποτα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί ένα απλό ή και χαζό αστείο στο οποίο κανείς δε θα σκέφτοταν με τίποτα ότι θα ανταποκρινόταν ο κόσμος. Ένα απλοϊκό λογοπαίγνιο, η παραφθορά ενός τραγουδιού, ένα αστείο που φαντάζει δημοτικού αρκεί για να αρχίσει να μιλάει πολύς κόσμος (και) για το brand…

Παρόλα αυτά, όλο αυτό αποτελεί μια ευκαιρία σε πρώτη φάση για να ξεχωρίσει το brand τους fans του ή τους πιθανούς fans του και σε δεύτερη φάση για να τους πιάσει τη κουβέντα.

Τίποτα σαν ένα παλιό, καλό, αστικό θρύλο

Οι αστικοί θρύλοι είναι άλλος ένας καλός τρόπος να πιστέψει ο κόσμος ένα μήνυμα και να το επαναπροώθησει. Ο δολοφόνος με το τσεκούρι στο αυτοκίνητο, τα παιδιά που απαγάγονται στα εμπορικά κέντρα, τα κλασσικά. Τα παιδιά ειδικά – και τυχόν κίνδυνος για αυτά, έχουν ειδικό βάρος.

Συνήθως αυτά τα θέματα φωνάζουν από μακριά ότι πρόκειται για αναλήθειες – καλού κακού κοιτάμε και sites όπως το snopes.com που μπορούν να διαλύσουν όποια αμφιβολία. Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι μάλλον τέτοια μηνύματα παρόλο που αντέχουν μεταλλασσόμενα σε παρεμφερή τελικά γίνονται αντικείμενο ειρωνίας και σαρκασμού ή απλά χιούμορ – και ειδικά το τελευταίο είναι άλλη μια καλή ευκαιρία για να μπει στην κουβέντα το brand.

Επανάληψη μήτηρ… εξυπνάδας (not)

Όπως ίσως ξέρουν όσοι ασχολούνται καιρό με το μέσο, υπάρχει πάρα πολύ κόσμος που το χρησιμοποιεί επί της ουσίας για αυτοπροβολή. Αυτό ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να γίνει με μια φωτογραφία του εαυτού του, του αυτοκινήτου του, κλπ ή με μια έξυπνη ατάκα. Ειδικά αυτό με τις ατάκες συχνά ξεφεύγει – μια ατάκα λέγεται και αν πιάσει, επαναπροωθείται χωρίς έλεος. Ειδικά στο Twitter, υπάρχουν ολόκληρα accounts που πρακτικά κάνουν μόνο αυτό: RT.

Και ίσως κάποιες πολύ αστείες ατάκες που ταιριάζουν με το εκάστοτε brand έχει νόημα να αποτελέσουν αφορμή για το brand να μπει στην κουβέντα. Οι περισσότερες όμως δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά μια παγίδα στο να ισοπεδωθεί η ιδαίτερη φωνή που πρέπει να έχει το brand στο επίπεδο όλων των υπολοίπων – οι οποίοι μη δίνοντας κάτι χρήσιμο συνολικά αναδύουν μια εικόνα άσκοπης κακοφωνίας αν κάνει κανείς ένα βήμα πίσω…

 

Αυτά δεν είναι παρά 4 patterns που έχουμε δει, υπάρχουν κι άλλα σίγουρα. Αλλά τελικά αν το σκεφτεί κανείς οι βασικοί άξονες πάνω στις οποίες κινείται (ή μάλλον επικρατεί) η κουβέντα online έχουν να κάνουν με βασικά συναισθήματα που έχουμε όλοι: την αίσθηση να ανήκουμε κάπου, το γέλιο, το φόβο και το εγώ μας.