Περιεχόμενο & Google Reader: 5+2 μαθήματα

Σε λίγες μέρες σταματάει η λειτουργία του Google Reader, ενός εργαλείου που χρησιμοποιώ αδιαλλείπτως εδώ και σχεδόν 7 χρόνια (που σε όρους διαδικτύου είναι πολύ σημαντικό). Με αυτό παρακολουθούσα τα νέα από την ξένη και την ελληνική μπλογκόσφαιρα, τα ειδησεογραφικά site, διάβαζα comics, έβρισκα νέα προϊόντα προς αγορά κλπ κλπ – η λίστα αλλάζε κατά καιρούς και είναι μεγάλη.

Περιεχόμενο
Κατά συνέπεια έχω μαζέψει ένα μεγάλο αριθμό από πηγές περιεχομένου που θέλω να τις κρατήσω ώστε να συνεχίσω να έχω μια αντίστοιχη υπηρεσία. Κατέληξα αυτό να το κάνω με το feedly το οποίο δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλω αλλά μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο θα πρέπει να με καλύψει…

Ένα από τα πράγματα που δεν κάνει το feedly είναι να κρατήσει τα starred/bookmarked νέα που είχα αφήσει στην άκρη ώστε ‘να τα διαβάσω αργότερα’. Φυσικά αυτό το αργότερα δεν ήρθε ποτέ και τώρα βρέθηκα να έχω 140 links από το 2007 (!) που κάποια στιγμή έχω σημειώσει ως ‘σημαντικά νέα‘ για κάποιο λόγο. Είναι όμως σημαντικά όντως;

Έτσι κοιτάζοντας αυτά τα links που αρχικά (και ΟΚ, υποκειμενικά) για να βρω ποια παραμένουν relevant και ενδιαφέροντα (πάλι με τα ίδια υποκειμενικά κριτήρια) κατέληξα στα παρακάτω:

  1. Τα περισσότερα post σχετικά με startups (θυμάται κανείς το FriendFeed;) investments κλπ αλλά και με αυστηρά τεχνολογικό περιεχόμενο (eye-fi κάρτες;) είναι παντελώς άσχετα πλέον.
  2. Τα περισσότερα posts σχετικά με τη γενικότερη κατηγορία του online marketing (βλ. SEOεργαλεία κλπ) πρέπει να είναι πολύ γενικά (και άρα όχι ιδίαιτερα ενημερωτικά) για να διατηρούν κάποια αξία ακόμα.
  3. Πολλά domains απλά δεν υπάρχουν πια (chi.mp;) ή απλά στέλνουν σε άσχετα άλλα sites.
  4. Κατά ένα ίσως αναμενόμενο τρόπο, τα post που αναφέρουν καθαρά επιστημονικά κείμενα (πχ αυτό) παραμένουν ακόμα (κάπως) ενδιαφέροντα (για μένα έστω)
  5. Τέλος, πρέπει να βρήκα και 2-3 κείμενα που έχουν ευρύτερη αξία ακόμα και τώρα. Παράδειγμα αυτό για τα blogs της επαρχίας (που και πάλι διασώθηκε μόνο ως repost στο sch.gr).

Με όλα αυτά θέλω να καταλήξω σε 2 συμπεράσματα:

  1. Σαν “καταναλωτής” περιεχομένου, αν δε το διαβάσω/ασχοληθώ/επεξεργαστώ άμεσα, δεν πρέπει να το αφήσω για παραπάνω από μια βδομάδα. Μετά έρχονται άλλα και παίρνουν τη θέση του και δεν πρόκειται να το ξαναπιάσω εντός της χρήσιμης ζωής του.
  2. Σαν “παραγωγός” περιεχομένου – είτε για τον εαυτό μου είτε για πελάτες είναι πραγματικά δύσκολο και σύνθετο να καταφέρεις να παράγεις τα περίφημα evergreen (αειθαλή;) κείμενα που είναι όλο και περισσότερο απαραίτητα για SEO και content marketing χρήση.

Νομίζω το τοπίο – που διαμορφώθηκε online και στο οποίο είχε μεγάλο νόημα η ύπαρξη του Google Reader – πλέον αλλάζει και κάτι άλλο θα έρθει να πάρει τη θέση του που θα αντικατοπτρίζει ένα πιο σύγχρονο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης περιεχομένου (η αξία του οποίου θα παραμείνει).

Σε κάθε περίπτωση ακόμα και στα τελευταία του o Google Reader συνεχίζει να προσφέρει – πχ posts σαν κ αυτό.